تحمل سختی: برای درخشیدن مثل خورشید باید سوخت!:
همجوشی در خورشید صرفاً سوزاندن نیست، یک تعادل گرانشی-هستهای نبوغآمیز است: هر لحظه انفجارهای اتمی مهارشده، نوری تولید میکنند که ۸ دقیقه بعد به زمین میرسد. جالب اینجاست که اگر خورشید خاموش شود، ما تا ۸ دقیقه متوجه نمیشویم. آیا ما هم در نبرد با فروپاشی و تشعشع، ناخودآگاه برای دیگران روشنایی میتابانیم؟
راهکار:
خورشید در حقیقت نمیسوزد؛ در هستهاش همجوشی هستهای رخ میدهد که ۶۲۰ میلیون تُن هیدروژن را در هر ثانیه به هلیوم تبدیل میکند و انرژیِ معادل میلیاردها بمب اتمی آزاد میکند، بیآنکه خودش را نابود کند. شاید راز درخشش پایدار، آزادسازیِ انرژی درونی باشد، نه سوختن و خاکستر شدن.