مواجهه دوباره

از همه دور می‌شوم، باز مقابل تو:

نقطه کور در چشم، جایی است که عصب بینایی به شبکیه وصل می‌شود و هیچ گیرنده نوری ندارد. مغز خودکار این ناحیه را با اطلاعات زمینه پر می‌کند. جالب اینجاست که در روابط عاطفی هم نقطه کور داریم: بخش‌هایی از خودمان که نمی‌بینیم و اغلب آن را با حضور یک نفر دیگر پر می‌کنیم. شاید این شعر دقیقاً به همین مکانیسم اشاره دارد. آیا این 'تو' پرکنندهٔ نقطه کور عاطفی شماست؟

راهکار:

این شعر چرخه‌ای از فرار و بازگشت را به تصویر می‌کشد. شاید 'تو' نماد بخشی از خودت باشد که از آن فرار می‌کنی. هر بار که از دیگران دور می‌شوی، در حقیقت به سمت نقطه کور درون خودت قدم برمی‌داری.