مواجهه با گذشته

دیدن غریبه‌ای با تمام خاطرات در خیابان:

مغز انسان چهره‌های غریبه را در کمتر از ۱۰۰ میلی‌ثانیه پردازش می‌کند، اما خاطره‌ها نه در چهره که در هیپوکامپ ذخیره می‌شوند؛ برای همین یک غریبه می‌تواند ناگهان حامل تمام گذشته به نظر برسد. جالب‌تر این‌که حافظه هر بار با یادآوری بازنویسی می‌شود، پس آن خاطراتی که در او دیدید شاید نسخه‌ای دست‌کاری‌شده از واقعیت باشند. آیا آن غریبه واقعی بود یا فقط سایه‌ای از حافظه خودتان؟

راهکار:

در روان‌شناسی به این حالت «نوستالژی پیش‌بینانه» می‌گویند؛ یعنی سوگواری برای چیزی که هنوز به‌طور کامل از دست نرفته، اما در ذهن تمام شده است. شاید آن غریبه آینه‌ای از خودِ راوی بوده، نه یک شخص واقعی.