منتظر نوتیفیکیشن از تو، قندعسل:
انتظار یک نوتیفیکیشن خاص فقط احساسی نیست؛ در آزمایشها، انتظار پیام از فرد موردعلاقه ضربان قلب و هدایت الکتریکی پوست را تا حدود ۳۲٪ بالا میبرد. مغز این انتظار را مانند قمار با پاداش متغیر پردازش میکند؛ ندانستنِ زمانِ پیام دقیقاً همان عاملی است که آن را اعتیادآور میکند. این چرخه دوپامینی همان سازوکاری است که شبکههای اجتماعی روی آن بنا شدهاند. اگر نوتیفیکیشن همیشه بیاید، باز هم همینقدر شیرین است؟
راهکار:
این حس شبیه یک قمار شیرین است؛ مغزت با هر ویبره یا بالا آمدن نوتیفیکیشن، دوپامین ترشح میکند و نبودنش را عمیقتر حس میکند. جذابیت این انتظار دقیقاً در نبودِ قطعیت است؛ اگر همیشه پیام میداد، شاید دیگر اینقدر «قندعسل» نمیشد.