منتظر پیام بودن

منتظر پیام یک نفر؛ کل دنیا پیام بده باز فرقی نمی‌کند:

اثر «تمرکز بر پاداش معین» در علوم اعصاب می‌گوید مغز برای ترشح دوپامین فقط روی همان فرد شرطی می‌شود؛ بنابراین ده‌ها پیام دیگر وارد مدار پاداش نمی‌شوند. این همان سازوکاری است که در انتظار پیام، ضربان قلب و دقت انتخابی را بالا می‌برد.

راهکار:

این همان «انتظار انتخابی» است: سیستم پاداش مغز روی یک نشانه خاص قفل می‌کند و پیام‌های دیگر، هرچدر زیاد، جای آن محرک را نمی‌گیرند. دانستن این مکانیزم شدت حس را کم نمی‌کند اما آن را از ابهام درمی‌آورد.