منتظر موندن صد ساله برای عشق:
جالب است بدانید که مغز انسان در زمان انتظار، دوپامین بیشتری نسبت به لحظه دریافت پاداش ترشح میکند. یعنی گاهی خود انتظار شیرینتر از رسیدن است – پدیدهای به نام «پیشبینی لذتبخش». این مکانیسم باعث میشود انسانها حتی در برابر احتمال کم رسیدن به هدف، سالها وفادار بمانند. اگه قراره صد سال منتظر باشی، حداقل مطمئن شو که اون شخص یا هدف ارزش این همه دوپامین رو داره.
راهکار:
انتظار برای کسی که ارزشش رو داره، نه نشونه ضعف، بلکه قدرت عشقه. اگر این انتظار برای خودت هستی، ببین چقدر برای رشد خودت صبر میکنی.