دلتنگی برای کسی که خبر ندارد منتظرش هستی:
آیا میدانستی مغز انسان در هنگام انتظار برای چیزی نامعلوم، همان مدارهای عصبی را فعال میکند که در اعتیاد به مواد مخدر فعال میشوند؟ این «نورال انتظار» گاهی بیشتر از خود نتیجه لذتبخش است. اما وقتی طرف مقابل حتی از وجود تو بیخبر است، این چرخه تبدیل به یک حلقه بازخورد بیپایان میشود: هر بار که به او فکر میکنی، دوپامین ترشح میشود ولی هرگز رضایت نهایی را نمیگیری. چه میشود اگر به جای انتظار، خودت شروع به ساختن آن لحظهای کنی که او بالاخره میفهمد؟
راهکار:
این حس منتظر ماندن برای کسی که از وجود تو بیخبر است، در روانشناسی «عدم قطعیت عاطفی» نامیده میشود. پژوهشها نشان میدهد مغز در چنین شرایطی دوپامین کمتری ترشح میکند و اضطراب جای آن را میگیرد. شاید بهتر باشد از خودت بپرسی: آیا این انتظار دارد به جایی برسد یا فقط عادت به خیالپردازی شده؟