منتظر یار ماندن

قول عاشقانهای که به خودم دادهام:

در روانشناسی، «قول دادن» حتی به خود، باعث ایجاد سوگیری تعهد میشود: ذهن برای کاهش ناهماهنگی شناختی، هر نشانهٔ مبهم از طرف مقابل را به حمایت از آن قول تفسیر میکند. «تو»ای که به خودت قول دادی، ساختهٔ ذهن توست و «آمدن» او انطباق واقعیت با این ساخته است. این همان پدیدهایست که در ادبیات عاشقانه به «معشوق خیالی» تعبیر میشود؛ جایی که انتظار، عشق را جاودانه میکند.

راهکار:

این قول نه به او، که به آن تصویریست که از عشق در دل داری؛ شاید آمدنش فقط پایان انتظار شیرین باشد و لحظهٔ وصال هرگز نرسد تا طعم دلتنگی از دست نرود.