حق نبخشیدن؛ طرف مقابل مجبور به بخشش نیست:
در روانشناسی اجتماعی، «خطای بنیادی اسناد» باعث میشود اشتباه خود را محصول شرایط بدانیم، اما اشتباه دیگری را محصول شخصیت. جالبتر اینکه بخشش اجباری میتواند باعث فرسودگی عاطفی شود و رابطه را زهرآگینتر از قطع ارتباط کند. مغز انسان بیعدالتی را فراموش نمیکند؛ فقط یاد میگیرد با آن کنار بیاید یا مرز بگذارد.
راهکار:
این متن را میتوان جور دیگری دید: بخشش حق طرف مقابل است، نه وظیفهاش. پذیرش این حق، در واقع نوعی مسئولیتپذیری عاطفی است؛ یعنی بپذیری که هر اشتباهی هزینهای دارد و رهایی واقعی در کنترل انتظار از دیگران است.