دلتنگی برای تماشای چشمهایت:
آیا میدانستی وقتی به کسی که دوستش داری فکر میکنی، مغزت همان مواد شیمیایی ترشح میکند که هنگام مصرف کوکائین؟ دوپامین و اکسیتوسین باعث میشود ضربان قلبت بالا برود و «پرمیزنه» را تجربه کنی. این اعتیاد طبیعی، قدرتمندترین انگیزه تکامل برای بقای نسل است. چرا ذهن ما برای یک «منظره» اینقدر شیمیایی میشود؟
راهکار:
این حس بیقراری رو میتونی توی یه شعر کوتاه یا یه نقاشی انتزاعی ثبت کنی. بعدش ببین چقدر از شدتش کم میشه.