تو تک منظومه کهکشانی قلب منی:
در نوروساینس، حس «تک منظومه بودن» عشق ناشی از فعالشدن مرکز پاداش مغز و ترشح دوپامین و اکسیتوسینه. درواقع عشق مثل یک کهکشان مینیاتوری در جمجمهتان میچرخد. جالب نیست که این همه عظمت را به یک تکه گوشت به اسم قلب نسبت میدهیم؟ 🤯
راهکار:
این جمله رو از زاویهای دیگه ببین: هر کسی میتونه «کل کهکشان» یک نفر باشه، حتی اگه خودش ندونه. پس گاهی اونقدر که فکر میکنی کوچیک نیستی.