نجاتدهندهای که در تخت خوابیده:
در روانشناسی، «منجی درون» یک کهنالگوی یونگی است که نماینده نیروی نجاتبخش و تحول فردی ماست. پارادوکس اینجاست که این نیرو اغلب در بحرانها «خفته» میماند، نه به دلیل ناتوانی، بلکه به دلیل ترس فرد از قدرت و مسئولیت بیدار کردن آن. آیا جامعه ما چه کهنالگوهایی را به خواب فرستاده است؟
راهکار:
این تصویر قوی از یک «منجی خفته» میتواند سرآغاز یک داستان کوتاه یا یک قطعه شعر بلند درباره انتظار و بیداری باشد. چه میشود اگر این نجاتدهنده نه در تخت، که در آینه خوابیده باشد؟