دعای یا بقیة الله و دلتنگی برای ظهور امام زمان:
در روانشناسی، انتظار طولانی برای یک غایبِ نجاتدهنده میتواند به «انتظار فعال» تبدیل شود؛ حالتی که سطح دوپامین را در مسیر هدف بالا نگه میدارد. در متون شیعی نیز «انتظار فرج» برترین عبادت شمرده شده و جوامع تحت فشار، با باور به منجی، تابآوری اجتماعی بیشتری نشان دادهاند. پرسش «کی میبینیم؟» نوعی زمانپریشی مقدس است: آینده در زبانِ حال جاری میشود و غیبت، خود بخشی از منطق ظهور میگردد.
راهکار:
این پرسش را میتوان از نگاه «انتظار فعال» بازخوانی کرد: در روایات، دیدن امام نه فقط با چشم، بلکه با اصلاح خود و جامعه آغاز میشود؛ یعنی هر اقدام کوچک برای عدالت، یک قدم به «دیده شدن» نزدیکتر است.