پارادوکس «مثل بقیه نیستم»: خاصترین ادعای مشترک:
در روانشناسی به این «سوگیری منحصربهفرد بودن» میگویند: تقریباً همه فکر میکنند از بقیه متمایزترند، اما این حس آنقدر فراگیر است که خودش کلیشه شده. حتی آدمهای ضد مد هم از «مد ضدیت» پیروی میکنند. پس ادعای «من خاصم» در واقع جمعپسندترین حرف دنیاست. سؤال این است: اگر همه خاص باشند، خاص بودن دیگر یعنی چه؟
راهکار:
این ایده را با یک برگردان تمام کن: «اونی که میگه من هم مثل بقیهام، از همه بیشتر شبیه خودشه.» همین چرخش میتواند بحث را از ادعای نخبهبودن به پذیرش خود واقعی بکشاند.