تنهایی و خودشناسی: ملاقات با غریبهای به نام خودت:
در علوم اعصاب، لحظههای بیکاری ذهن، «شبکه پیشفرض» مغز فعال میشود؛ همان شبکهای که هنگام فکر کردن به دیگران هم روشن است. یعنی در تنهایی، مغز برای شناخت «خود» همان مسیرهایی را به کار میگیرد که برای درک یک آدم دیگر. پس غریبهبودنِ خودمان فقط استعاره نیست؛ سازوکار عصبی دارد. آیا میشود این غریبه را به جای ربودن، مهمان کرد؟
راهکار:
یک قدم جلوتر برو: در یک ساعت خلوت، با گوشی در حالت پرواز و یک کاغذ بنشین و سه ویژگی از «خودِ غریبه» را بنویس که تا حالا ندیده بودی؛ بعد همانها را برای خودت توصیف کن.