میل به دیدن

بی تو چشمانم کجا را می‌بیند؟:

آیا می‌دانستید پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان داده‌اند که هنگام عاشق بودن، بخش 'پاداش' مغز (ونتال تگمنتال) فعال می‌شود و دیدن چهرهٔ معشوق همان مسیری را تحریک می‌کند که مواد مخدر. درنتیجه، وقتی معشوق نیست، مغز تولید دوپامین را کاهش می‌دهد و محیط واقعاً بی‌رنگ و بی‌میل می‌شود. سوالی که پیش می‌آید: آیا این وابستگی عصبی راهی برای بازسازی لذت از چیزهای دیگر دارد؟

راهکار:

این جمله ریشه در پدیدهٔ 'تغییر ادراک حسی در عشق' دارد: مغز هنگام عاشق بودن، دوپامین بیشتری ترشح می‌کند که پردازش بصری را به سمت چهرهٔ معشوق سوق می‌دهد. بدون آن محرک، سایر تصاویر بی‌رنگ می‌شوند.