ایستادن در مکث خالی میان گذشته و آینده:
نوروساینس میگوید «اکنون» توهمی است؛ مغز حدود ۸۰ میلیثانیه از گذشته را بافر میکند تا پیوستگی بسازد. پس همین «مکث خالی» هم بازسازیِ ذهن است، نه سوراخی در زمان. آگوستین قدیس هم میگفت: گذشته و آینده وجود ندارند، فقط «حال» هست، ولی حالِ بدون طول. سؤال این است: اگر «حال» فقط یک نقطهی بیضخامت است، پس ما کجا ایستادهایم؟
راهکار:
این «مکث خالی» یک نقص نیست؛ دقیقاً همان «اکنون» است. گذشته فقط روایتِ ذهن است و آینده فقط شبیهسازی؛ تنها لحظهای که واقعاً در آن ایستادهای همین فاصلهی بیصدای بین دو سروصدا است.