مقصد خاک است: چرا به هیچ مینازیم؟:
از منظر اخترفیزیک، تمام اتمهای بدن ما درون ستارگان ساخته شدهاند و مقصد نهاییشان بازگشت به غبار کیهانی است. حتی در این لحظه، میلیاردها ذرهٔ خاک در اطرافتان شناورند که روزی بخشی از جانداران دیگر بودهاند. خاک نه پایان، که واسطهای در چرخهٔ ابدی ماده و انرژی است. حالا باز هم خاک را ناچیز میبینی؟
راهکار:
اگر مقصد خاک است، پس ارزش در خودِ مسیر است. خاک نه نابودی، که بستر رویش دوباره است؛ همانطور که خود نماد 🌱 را گذاشتی. شاید به جای نازیدن، بشود همین حالا را با تمام نقصهایش جشن گرفت.