مخفی کردن داشته ها

ما داشته‌ها را مخفی می‌کنیم و ملت پز نداره‌هایشان را می‌دهند:

پژوهش‌های روان‌شناسی اجتماعی می‌گویند لاف‌زدن اغلب سیگنال ناامنی است، نه اعتمادبه‌نفس؛ کسی که در حوزه‌ای کمبود دارد، ناخودآگاه بیش از دیگران درباره‌اش اظهارنظر می‌کند. در نوروساینس هم دیده شده که وقتی آدم‌ها از خودشان تعریف می‌کنند، همان مسیر پاداش مغز فعال می‌شود که هنگام خوردن شیرینی فعال می‌شود؛ یعنی پز دادن نوعی اعتیاد به تأیید است. این یعنی کسی که پزِ نداره‌هایش را می‌دهد، شاید واقعاً به همان کمبود «وابسته» شده است.

راهکار:

شاید این بیتِ رفتار انسانی است: هرچه درونمان خالی‌تر باشد، ویترین‌مان شلوغ‌تر می‌شود؛ ما از ترس دیده‌شدن پنهان می‌کنیم و آن‌ها از ترس ندیده‌شدن نمایش می‌دهند. هر دو طرف فقط یک ترس دارند: دیده نشدن به شکلی که واقعاً هستیم.