عشق در برابر مخالفت دیگران؛ وفاداری یا واکنش روانی؟:
در روانشناسی اجتماعی به این وضعیت «واکنش وارونه» میگویند: هرچه مخالفت بیرونی با یک رابطه شدیدتر شود، جذابیت آن رابطه و حس تعهد در فرد افزایش مییابد. آزمایش رومئو و ژولیت در ۱۹۷۲ نشان داد زوجهایی که خانوادهها مخالفشان بودند، عشقشان در طول زمان بیشتر میشد. مغز این تعهد را با ترشح دوپامین در مسیر پاداش تقویت میکند؛ چون ایستادن در برابر جمع، هویت «ما» را برجستهتر میکند. آیا اگر همه موافق بودند، همین قدر میسوخت؟
راهکار:
این متن را میتوان از دریچه «هویت رابطهای» خواند: وقتی عشق در برابر مخالفت جمع اعلام میشود، دیگر فقط احساس نیست؛ به یک موضع هویتی تبدیل میشود. همین جابهجایی است که آن را پررنگتر از عشقهای بیدردسر میکند.