مخ زدن بلد نیستم؛ طنز تلخ خودزنی ذهنی:
مغز انسان برای کاهش تناقض درونی، مدام دست به خودفریبی میزند؛ اما وقتی خودآگاهی خیلی بالا میرود، نشخوار فکری و خودانتقادی شدید میشود. این جمله یک پارادوکس عصبی جالب است: همان عضوی که قرار است دیگران را بازی دهد، خودش هدف قرار میگیرد. آیا خودآگاهی زیاد بدون توانایی دستکاری دیگران، نوعی قدرت است یا یک تله ذهنی؟
راهکار:
این جمله را میشود جور دیگری خواند: آدمی که اعتراف میکند اهل بازی دادن دیگران نیست، در واقع دارد از تنبلی شناختی فرار میکند؛ چون دستکاری ذهن دیگران انرژی زیادی میخواهد و او ترجیح میدهد همان انرژی را صرف کلنجار رفتن با خودش کند.