غمی به پرواز درآمده: وقتی احساسات شبیه جنگنده میشوند:
در روانشناسی، این «استعاره مفهومی» است: احساسات انتزاعی با اشیاء ملموس قیاس میشوند تا درک شوند. جالبتر «پارادوکس غم تهاجمی» است؛ مغز گاهی درد عاطفی را شبیه تهدید فیزیکی پردازش میکند، hence مقایسه با جنگنده. آیا میتوان غمی داشت که مانند B-2 استیلث باشد، نامرئی اما حاضر؟
راهکار:
این مقایسه خلاقانه، از مکانیسم دفاعی «طنز سیاه» استفاده میکند که در روانشناسی، راهی برای تحمل درد غیرقابل بیان با پیوند زدن آن به چیزی به ظاهر نامربوط است. شاید نوشتن ادامه این استعاره (مثلاً دربارهٔ سوخت، مأموریت یا خلبان این جنگندههای غمگین) بتواند این احساس را بیشتر بیرون بریزد.