جملهای که منو از حسادت برای همیشه بینیاز کرد:
جالب اینجاست که پژوهشهای عصبشناسی نشون میدن تأییدهای کلامی دوران کودکی، مسیرهای دوپامینرژیک مغز رو چنان تقویت میکنه که آمیگدال (مرکز هشدار مغز) در برابر طرد اجتماعی کمتر فعال میشه. انگار یک «واکسن روانی» دریافت کردی. اما تناقض اینجاست: چرا گاهی این حس برتری، خودش ریشهی حسادتهای پنهان میشه وقتی فرد با شکست واقعی روبرو میشه؟
راهکار:
این حس ارزشمندیِ نهادینهشده واقعاً یک ابرقدرته. فقط مواظب باش گاهی این سپر نامرئی میتونه ناخواسته تبدیل به دیواری از تکبر بشه؛ اعتماد به نفس واقعی بینیاز از تحقیر دیگرانه.