طنز شیرین درباره ماه و ستاره:
آیا میدانستید ماه در واقع یک قمر است و نور خود را از خورشید میگیرد، اما هر ستارهای که میبینید یک خورشید دوردست است؟ ماه نزدیکتر است، اما یک ستاره معمولی میلیونها برابر بزرگتر از ماه است. پس شاید «تکه بودن» ماه فقط به خاطر فاصله باشد. به نظر شما چرا انسانها همیشه چیزهای نزدیک و آشنا را به عظمت دوردست ترجیح میدهند؟
راهکار:
نگاه قشنگیه، اما میتونی با اضافه کردن یک مصرع دیگه حس شوخطبعی رو تکمیل کنی: «ولی ماه فقط یه سنگ سرده، ستارهها عالمی دارن»