مقایسه جدایی با فیلم

وقتی جدایی تو از من هم اسکار می‌گیرد…:

مغز انسان شکست عشقی را درست در همان شبکه‌های عصبی پردازش می‌کند که درد فیزیکی را حس می‌کند. به همین دلیل واژهٔ «جانم را گرفت» یک استعارهٔ صرف نیست؛ بدن واقعاً سوگ را مثل یک آسیب جدی تجربه می‌کند. نورون‌های اینسولای قدامی و قشر کمربندی قدامی، هم برای طرد شدن فعال می‌شوند هم برای سوختگی دست. فیلم جدایی نادر از سیمین هم دقیقاً همین درد خاموش و عمیق را روایت کرد و اسکارش را گرفت.

راهکار:

در دل این جمله، یک فیلمنامهٔ واقعی پنهان است: اگر جدایی‌تان یک فیلم بود، تیتراژ پایانی‌اش را چطور می‌نوشتی؟ شاید قهرمان داستان، خود تویی که از میان ویرانه‌ها بلند می‌شوی، نه آن که رفته است.