وقتی تو باشی، باران یا برف فرقی نمیکند:
از نظر عصبشناسی، حضور فرد موردعلاقه سطح دوپامین و اکسیتوسین را تغییر میدهد و سیستم پاداش مغز را فعال میکند. این تغییر شیمیایی باعث میشود محرکهای خنثی یا حتی ناخوشایند (مثل هوای بد) به تجربهای خنثی یا حتی لذتبخش بازتعریف شوند. آیا تا به حال متوجه تغییر در درک فیزیکی خود (مثل سرمای کمتر) در کنار عزیزان شدهاید؟
راهکار:
این نگاه زیبا را میتوان گسترش داد: یک لیست شخصی از چیزهای کوچکی که حضور یک عزیز، رنگ و معنای متفاوتی به آنها میدهد (مثل صبحانه، پیادهروی، یا حتی انتظار اتوبوس) تهیه کن. این لیست، گنجینهای از شادیهای ملموس تو خواهد شد.