مقایسه خود با دیگران را کنار بگذار؛ خودت را با خودت مقایسه کن:
بر اساس نظریه «مقایسه اجتماعی» فستینگر، انسان‌ها حتی بدون معیار عینی خود را با دیگران می‌سنجند؛ اما پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهد مقایسه با «نسخه قبلی خودت» مدار پاداش دوپامین را فعال میکند، در حالی که مقایسه صعودی با دیگران، قشر سینگولات قدامی را تحریک میکند؛ همان ناحیه‌ای که در درد فیزیکی نقش دارد. مغز رشد را فقط در مقایسه با گذشته‌ات تشخیص می‌دهد، نه در مقایسه با دیگران. پس این توصیه نه فقط اخلاقی، بلکه دقیق‌ترین پردازش عصبی است. سؤال: چه شاخصی برای «بهتر از دیروز» ثبت می‌کنید؟
راهکار:
این ایده با «مقایسه تکرارشونده با خود قبلی» اجرا میشود؛ میشود یک دفتر بازتاب ساخت و هر شب تنها یک جمله نوشت: امروز نسبت به دیروز در چه کاری بهتر بودم؟ این روش مقایسه با خود را به عادتی عینی و قابل اندازهگیری تبدیل میکند.