مقایسه انسان و کوه

انسان کوهی در میان جمع؛ تأملی بر تنهایی:

آیا می‌دانستی کوه‌ها در حقیقت همواره در حال حرکت و برخورد با یکدیگرند؟ صفحات تکتونیکی با سرعت چند سانتی‌متر در سال جابه‌جا می‌شوند و کوه‌ها از برخورد همین صفحات متولد می‌شوند. پس انگار نه تنها انسان‌ها، بلکه کوه‌ها هم به هم می‌رسند، فقط در مقیاس میلیون‌ها سال. شاید این تشبیه، تنهایی ما را نه در انزوا، که در ضعف دید ما نسبت به زمان نشان می‌دهد.

راهکار:

این نگاه تأمل‌برانگیز رو می‌شه از منظر روانشناسی پیوندهای انسانی دید: کوه‌ها در ظاهر منزوی‌اند اما از طریق رشته‌کوه‌ها و صفحات تکتونیکی به هم متصل‌اند. شاید ما هم از طریق تجربیات مشترک و خاطرات نادیده به هم وصلیم، حتی وقتی که ملاقات فیزیکی نداریم.