دست کشیدن از عشق؛ مثل رها کردن نفس:
از نظر فیزیولوژی، بدن ما برای حفظ تعادل، نفس کشیدن را یک فرآیند غیرارادی و حیاتی میداند. جالب اینجاست که مغز در مواجهه با از دست دادن عشق، در مناطق مشابهی (مثل اینسولا) فعال میشود که هنگام احساس خفگی یا درد فیزیکی فعال هستند. این یعنی از دست دادن عشق واقعاً به عنوان یک تهدید برای بقا پردازش میشود. آیا این شباهت زیستی، توضیحدهنده درد غیرقابل تحمل برخی جداییهاست؟
راهکار:
این حس را میتوان از زاویهای دیگر دید: گاهی نفسهایی که میکشیم، نه برای زنده ماندن، بلکه برای رها کردن چیزی است که دیگر به آن تعلق نداریم. شاید این شعر، نفسکشیدن برای رهایی است.