مقایسه عشق الهی

ما عاشق‌تریم یا حسین؟ تحلیل یک سوال مذهبی:

در عرفان اسلامی، عشق اولیاء به خداوند تجلی عشق خداوند به آن‌هاست. حافظ این تناقض را چنین حل می‌کند: «عاشق ز رخش بهر چه زار است / او خود عاشق عاشقان زار است». این یعنی عشق امام حسین (ع) به ما، از جنس عشق رحمانی و مقدم بر عشق ماست؛ همان‌طور که در حدیث قدسی آمده: «کنت کنزاً مخفیاً فأحببت أن أعرف». آیا این عشق یک‌طرفه نیست؟

راهکار:

در عرفان اسلامی، عشق معصومین به امت، از جنس عشق رحمانی و بی‌نهایت خداوند است و همواره مقدم بر عشق بشری. حافظ این نسبت را برعکس می‌کند: «او خود عاشق عاشقان زار است». بنابراین حسین (ع) عاشق‌تر است.