مقاومت در برابر رنج

یاد این جمله از "برادران کارامازوف" داستایفسکی افتادم:
"کسی چه می‌داند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود!
زیرا در میان ویرانی و رنج،
وظیفه‌ی انسان
این است که قلبش را به زشتی نسپارد."
️

انسان‌ وقتی‌ بیش‌ از حد رنج‌ بکشد،
وضعیتش به کُمدی نزدیک می‌شود؛
ومی‌تواند به دردناک ترین چیزها هم بخندد...
️

زخم های عمیقی داشت،اما همیشه
لبخند هایش عمیق تر از زخم هایش بود 🖤:)️