با بعضیا لب جدول هم خوش میگذره؛ مهم آدمشه:
در علوم اعصاب، هیپوکامپ مکان را کد میکند، اما آمیگدال و جسم مخطط ارزش عاطفی را به آن میچسبانند. یعنی مغز «لب جدول» را جدا از آدمِ کنارت ذخیره نمیکند؛ خاطرهی خوش، برچسبِ پاداشی است که به حضور آن شخص زده میشود. پژوهشهای روانشناسی اجتماعی هم میگویند حس لذت از یک موقعیت، ۷۰٪ به کیفیت رابطه با همراه بستگی دارد تا خود موقعیت. سؤال: آیا جای خالیِ آدمِ خاص، با بهترین جای دنیا پر میشود؟
راهکار:
خوشگذرانی در واقع برچسبی است که مغز به آدمها میزند، نه به مکان؛ پس هر جا که آدمِ درست کنارت باشد، همان جا بهترین نقطهی شهر میشود.