قانون کارما: هرچی سر من آوردی، کارما سرت میاره:
در روانشناسی، باور به اینکه بدی به خودت برمیگردد «فرضیه دنیای عادلانه» نام دارد؛ مغز با این توهم، اضطراب بیعدالتی را کم میکند و حتی قربانی را مقصر میبیند. کارمای بودایی اما نه مجازات که زنجیره علت و معلولِ نیت است و با چرخه تولد دوباره گره خورده، نه یک انتقام شخصی. جالب اینجاست که مطالعات نشان داده تماشای تنبیه فرد خاطی، مراکز پاداش مغز را فعال میکند؛ گویی انتظار مکافات، خودش نوعی تسکین عصبی است.
راهکار:
بازتفسیر: کارما در آیین بودایی بیشتر به نیت و چرخه علت و معلول اشاره دارد تا انتقام شخصی؛ این جمله نوعی مکانیزم روانی برای کاهش احساس بیعدالتی است، نه یک قانون خودکار.