مجسمهای از جنس حسرت: رویای عشق گمشده:
قدیمیترین مجسمهٔ شناختهشدهٔ انسان مربوط به ۳۵,۰۰۰ سال پیش است، اما جالب اینجاست که در فرهنگ یونان باستان مجسمههایی به نام 'هرمس' برای مرزها میساختند که نماد عبور از دنیای واقعی به دنیای رؤیاها بود. حالا تو داری از تندیسی حرف میزنی که خود 'حسرت' را مجسم میکند - انگار میخواهی یک مرز شکننده بین خیال و واقعیت بسازی. آیا میتوان رویای محققنشده را در سنگ حک کرد بدون اینکه سنگین شود؟
راهکار:
این متن یادآور حس عمیق 'حسرت' است؛ همان چیزی که در روانشناسی به 'تفکر خلاف واقع' معروف است. اگر میخواهی این حس را به تصویر بکشی، میتوانی یک قطعه شعر کوتاه دیگر بنویسی که در آن مجسمه از مواد شکننده مثل شیشه یا یخ ساخته شده باشد تا نماد گذر زمان و ناپایداری رویاهای محققنشده باشد.