مجنون و لیلا

یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه لیلا نشست گفت عشق آن شب مست و مستش کرده بود فارغ از روز الصتش کرده بود گفت یارب از چه خارم کرده ای برسلیب عشق زارم خسته ام ز این عشق دل خونم مکن من که مجنونم تو مجنونم مکن مرد این بازیچه دگر نیستم این تو لیلا دگر من نیستم گفت دیوانه لیلایت منم در رگ پیدا پنهانت منم سال ها با جور لیلا ساختی من کنارت بودم نشناختی ️

مستی چشمانِ تو غرقِ شرابم می‌کند
دور بودن از برت خانه خرابم می‌کند

من‌که بودم عاشق و دلباخته‌ی چشمان تو
آتشِ عشق ات مرا هر لحظه آبم می‌کند

نیمه شب‌ها با خیالت می‌روم خوابِ عمیق
چون که یاد‌ت هرشبی من را کبابم می‌کند

بس‌که مجنون تو لیلا بوده‌ام‌ هر روز و شب
آدم و اِنس و بشر، مجنون خطابم می‌کند

دوست‌ دارم تا همیشه بینم آن‌ چشمِ تو را
هر دو چشمانت مرا مست شرابم میکند!‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌ ‌‌‎‎‎‎‎️