ساده بودن؛ جرمی بدون حکم اعدام؟:
در روانشناسی شناختی، پدیده «سادهسازی بیش از حد» یک خطای رایج است، اما جالب اینجاست که مغز برای تصمیمگیریهای ساده ۱۰ برابر انرژی کمتری مصرف میکند. با این حال، فرهنگ مدرن پیچیدگی را با هوشمندی برابر میداند – همین دوگانگی باعث میشود سادهها انگ جرم بخورند. آیا واقعاً سادگی یک آسیب است یا فقط در نگاه جامعه؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس شیرین را به تصویر میکشد. در واقع، ساده بودن در دنیای پیچیده امروز نه جرم که یک انتخاب هوشمندانه است؛ اما جامعه اغلب سادگی را با سادهلوحی اشتباه میگیرد. شاید بتوان این ایده را بسط داد: «ساده بودن هنر حذف زوائد است، نه کمبود پیچیدگی.»