محرومیت از جوونی

جای نامناسب برای جوونی کردن:

مطالعات عصب‌شناختی نشان می‌دهند مغز نوجوان به شدت به «غنای محیطی» وابسته است؛ نبود فضای سبز، محرک‌های اجتماعی و امکان کنجکاوی می‌تواند ضخامت قشر پیش‌پیشانی را کاهش داده و تنظیم هیجانی را مختل کند. به این پدیده «محرومیت محیطی نوجوانی» می‌گویند و تأثیرش بر تصمیم‌گیری‌های بزرگسالی عمیق است. آیا مغز راهی برای جبران این خلأ سراغ دارد؟

راهکار:

روان‌شناسی محیط می‌گوید مغز ما «جوانی» را نه با آدرس که با تراکم تجربه ثبت می‌کند. حتی در قفس، پرنده می‌تواند آواز خواندن را بیاموزد؛ شاید آن مکان درس دیگری به تو داد که حالا وقت فهمیدنش است. جای نامناسب، گاهی بهترین معلم اولویت‌های زندگی می‌شود.