عشق به امام حسین؛ عشقی که هیچوقت کهنه نمیشود:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که عشق به یک نماد مقدس، همان نواحی مغز را فعال میکند که عشق رمانتیک فعال میکند (ناحیه تگمنتال شکمی و هسته اکومبنس)، با این تفاوت که دوپامین و اکسیتوسین پایدارتری ترشح میشود و وابستگی به شخص خاصی ایجاد نمیکند. این یعنی عشق به امام حسین از نظر بیولوژیک، یک «عشق امن» است که اضطراب جدایی ندارد. سوال: آیا این نوع عشق میتواند جایگزین سالمتری برای عشقهای زمینی باشد؟
راهکار:
این نوع عشق، برخلاف عشقهای زمینی، نهتنها پایدار است بلکه هر سال در ایام محرم و اربعین با روضهها و پیادهرویها تازهتر میشود. پیشنهاد میکنم اگر تا حالا تجربهاش نکردی، یک بار با دل به کربلا بروی و ببینی چطور این عشق، تمام غمهای دنیا را محو میکند.