مهربونی نمایشی

وقتی محبت فقط به خاطر نیازه؛ چرا به هیچکس اعتماد نکنیم؟:

در علوم رفتاری به این «اثر وابستگی موقعیتی» می‌گویند: مغز وقتی به کسی نیاز پیدا می‌کند، سطح اکسیتوسین بالا می‌رود و همین هورمونِ «دلبستگیِ لحظه‌ای» باعث بروز مهربانی مصنوعی می‌شود. تحقیقات نشان داده انسان‌ها در موقعیت کمبود، تا ۴۰٪ بیشتر از حد معمول ابراز محبت می‌کنند تا احتمال کمک گرفتن را بالا ببرند. پس مهربانیِ هنگام نیاز، یک استراتژی تکاملی است، نه یک خصلت پایدار.

راهکار:

شاید این مهربونیِ موقع نیاز، تغییر شخصیت نباشه؛ فقط آدمها نقابِ «مفید بودن» رو برمیدارن وقتی دیگه بهشون احتیاجی نیست.