مهربونی با همه جز من

مهربونی با همه جز من؛ دلتنگی برای یک آغوش:

در روان‌شناسی رابطه، «مهربانی عمومی و سردی خصوصی» اغلب نشانهٔ اجتناب از صمیمیت است. فرد با مهربانی به غریبه‌ها تصویری اجتماعی می‌سازد، اما در رابطهٔ نزدیک چون آسیب‌پذیری بیشتری لازم است، فاصله می‌گیرد. در نظریهٔ دلبستگی، این رفتار با سبک دلبستگی اجتنابی هماهنگ است: عشق در فاصلهٔ امن، اما هراس از ادغام عاطفی.

راهکار:

یک بازخوانی: این متن در واقع درخواست شفافِ «زبان عشق لمسی» است؛ در نظریه زبان‌های عشق، اگر زبان عشق دو طرف یکی نباشد، محبتِ ابرازشده دیده نمی‌شود و آدم احساس می‌کند سهمش از عشق کم است.