مهربانی و ضعف شخصیتی

راز مهربانی و بی‌نمکی دست: یک رمزگشایی یونگی:

کارل یونگ می‌گفت شخصیت «مهربانِ فداکار» کهنگی کهن‌الگوی «کودک معصوم» را دارد: او دنیا را بی‌نمک می‌بیند چون هنرِ «نمک پاشیدن» به روابط (قاطعیت ناسالم) را نیاموخته. جالب‌تر اینکه در نظریه بازی‌ها، استراتژی «همیشه بخشنده» در بلندمدت از «چشم در برابر چشم» شکست می‌خورد، مگر اینکه مهربانی با «تنبیه حساب‌شده» جفت شود. پس دست بی‌نمک نه ضعف، که یک استراتژی ناقص است.

راهکار:

مهربانی بی‌نمک، نماد خلوصی است که طعم دودستگی و چانه‌زنی را به زندگی اضافه نمی‌کند. دست بی‌نمک، دستی است که بازی قدرت را بلد نیست، نه اینکه بی‌ارزش باشد. شاید مهربان‌ها مزه را از خود زندگی می‌گیرند، نه از دستکاری دیگران.