مهربانی خدا با گناهکاران

ستارالعیوب بودن خدا؛ وقتی گناه می‌کنیم و نعمت‌ها باقی می‌ماند:

در فقه‌اللغه قرآن، «ستّار» صیغه مبالغه است نه صفت ساده؛ یعنی خدا نه‌تنها گناه را می‌پوشاند، بلکه این پوشاندن خویِ مستمر اوست. در روانشناسی، «بخشایش ادراک‌شده» با کاهش نشخوار ذهنی و افزایش امید همبستگی مستقیم دارد. جالب اینجاست که در الهیات مسیحی، آمرزش پیش از توبه مناقشه‌برانگیز است، اما در سنت عرفانی اسلامی، حلم الهی پیش از استغفار جاری است.

راهکار:

این جمله را می‌توان از دریچه صفت «ستّاریت» خدا دید: در ادبیات دعایی، پوشاندن گناه نه از سر بی‌تفاوتی، بلکه فرصتی برای بازگشت بی‌ترس است؛ گویی خداوند آبروی بنده را مقدم بر مجازات می‌دارد.