مهربانی بی‌پایان

لحظ‌ای‌که‌‌تورادیدم‌‌در‌دلم‌غوغا‌‌به‌پا‌شد
نمی‌دانم‌که‌‌تو‌چی‌داشتی‌که‌‌مرا‌دیوا‌نه‌تر‌کردی
‌غمگینم‌تو‌از‌من‌هم‌غمگین‌تر‌ولی‌تو‌نمی‌دانی
‌غمو‌غم‌فرگ‌دارد‌تو‌مهربانی‌مثل‌خورشید‌که‌
محبتد‌را‌به‌همه‌بخش‌می‌کنی‌دل‌ها‌را‌گرفتار
‌خود‌می‌کنی‌دل‌من‌گرفتار‌تو‌شد‌ولی‌انقدر‌مهربانی
‌که‌نخواستی‌من‌راهم‌در‌غم‌هایت‌شریک‌کنی️

"پارت١٣_رمان درپناه تو"
...می‌دونی خدا چقدر مهربونه؟ بنده‌شو می‌بخشه، حتی اگه هزار بار اشتباه کرده باشه. 
الله اکبر… این دین، الان توی خون منه. تو هنوز کوچیکی، فقط پانزده سالته، ولی الله قلب پاک‌ها رو می‌پذیره… تو رو هم، هرکس دیگه‌ای رو هم.یه روزی میفهمی که این اسلام چی داره»
بهش زل زده بودم. 
حرفاش مثل موجی ناگهانی خورده بود به دیواره‌ی ذهنم. 
اما چیزی اون وسط می‌لرزید — یه چیزی که بی‌صدا توی دلم فریاد می‌زد...️