مهربانی با شرایط

آدم‌های فرصت‌طلب و مهربانیِ وقت نیاز:

این فقط «آدم عوض میشه» نیست؛ پژوهش‌های روان‌شناسی اجتماعی می‌گویند «خطای بنیادی اسناد» باعث می‌شود رفتار دیگران را به شخصیتشان ربط بدهیم و رفتار خودمان را به شرایط. مهربانیِ هنگام نیاز، نتیجه‌ی «بده‌بستان دوسویه» در تکامل انسان است؛ مغز ما برای بقا، به کسانی که می‌توانند کمکمان کنند، ناگهان گرم می‌شود. حتی آزمایش‌های قدرت نشان داده‌اند آدم‌ها با گرفتن جایگاه بالا، همان لحظه تغییر چهره می‌دهند. سؤال این است: آیا کسی را می‌شناسی که همیشه همین‌طور بی‌طمع مهربان باشد؟

راهکار:

اگر مهربانی فقط هنگام نیاز ظاهر میشود، آن مهربانی نبوده، معامله بوده است. شاید رنج ما نه از تغییر آدمها، بلکه از این است که انتظار داشتیم همیشه همان نسخهی نیازمندِ مهربانِ خودشان بمانند.