درخت تشنه و مهربانی با آب؛ استعارهای از محبت مشروط:
در زیستشناسی، ریشههای درخت فقط در شرایط کمآبی هورمون آبسزیک اسید ترشح میکنند و جهت رشد را به سمت رطوبت تغییر میدهند؛ پس از سیراب شدن، این سیگنال قطع میشود. در روانشناسی به این الگو «محبت مشروط به نیاز» میگویند؛ همان مکانیزمی که در روابط انسانی، وقتی یکی از طرفین کمبود دارد، موقتاً گرم و مهربان میشود. مرز بین نیاز واقعی و محبت نمایشی کجاست؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویه روابط انسانی هم خواند: محبت گاهی تا وقتی است که نیاز وجود دارد. نسخه تلخترش میشود: «وقتی سیراب شد، سایهاش را هم از آب دریغ میکند.»