حرفای تلخ مهراب خسته صدا درباره پول و خوشبختی:
پارادوکس ایسترلین نشان میدهد بعد از آستانهی درآمدی مشخص، افزایش پول تقریباً هیچ اثری بر رضایت روزانه ندارد؛ ولی زیر آن آستانه، فقر مستقیماً درد و استرس میآورد. از سوی دیگر، مغز ما به لذت پول عادت میکند؛ به این پدیده «تردمیل هدونیک» میگویند. یعنی جملهی مهرابخستهصدا نیمی از واقعیت را میگوید: بیپولی رنج است، اما پولداری هم خودش یک تردمیل بیپایان است. خط پایان این تردمیل کجاست؟
راهکار:
این جمله یک خطای شناختی رایج است: مغز ما بعد از برآورده شدن نیازهای اولیه، بهسرعت به شرایط جدید عادت میکند. پژوهشها نشان میدهند بالای درآمد مشخصی، رضایت از زندگی تقریباً ثابت میماند؛ اما تجربههای معنادار، روابط سالم و سلامت روان سهم بیشتری در خوشبختی دارند. میشود این را نهبهعنوان انکار سختی بیپولی، بلکه بهعنوان نقشهای برای فرار از چرخهی «پول بیشتر = خوشبختی بیشتر» دید.