عشق انحصاری: جوری دوست داشتم انگار بهغیر تو کسی وجود نداشت:
در تصویربرداری عصبی، عشق رمانتیک اولیه فعالیت قشر پیشپیشانی را کم میکند؛ همان بخشی که ارزیابی انتقادی و مقایسه را بر عهده دارد. نتیجه؟ معشوق عملاً تنها گزینهٔ ذهنی میشود. الگوی مغز عاشقها شباهت عجیبی به مغز افراد مبتلا به وسواس فکری دارد: تمرکز وسواسی، تکرار فکر و حذف محرکهای دیگر. پس «فقط تو» فقط یک اغراق شاعرانه نیست؛ یک حالت عصبی واقعی است. این فیلتر محافظتی است یا اسارت شیمیایی؟
راهکار:
این جمله یک فیلتر ذهنی واقعی را توصیف میکند: هنگام دلبستگی شدید، سیستم پاداش مغز فعال میشود و توجه بهصورت انتخابی فقط روی یک نفر قفل میکند؛ برای همین بقیه آدمها کمرنگ دیده میشوند. این «کوری عاشقانه» موقتی است، اما دقیقاً همان لحظهای است که روایتها را ماندگار میکند.