خاطرات کودکی؛ وقتی بزرگترها کوچک شدن:
در علوم اعصاب به این «اثر مقیاس رشد» میگویند: مغز کودک اندازه اشیاء را با نسبت بدنش تخمین میزند، برای همین پلههای خانه بچگی و قامت بزرگترها در خاطره غولپیکرند. وقتی بزرگ میشوی، هیپوکامپ هر بار خاطره را هنگام یادآوری بازنویسی میکند؛ پس «کوچک شدن» فقط حس نیست، یک خطای حافظهای است که برایت واقعی میشود. کجای محله کودکی هنوز توی ذهنت بزرگ مانده؟
راهکار:
کوچک شدن بزرگترها در خاطرات، نشانهی تغییر زاویه دید توست؛ همان محله هنوز هست، اما تو حالا هماندازهی رؤیاهایت بزرگتر شدهای.