علم افلاطون در برابر جهل مادرزاد؛ یعنی چه؟:
افلاطون در رساله «منون» نشان میدهد که یک بردهٔ بیسواد با پرسشهای سقراط، قضیهای هندسی را «بهیاد میآورد»؛ یعنی از نگاه او هیچ یادگیریای از صفر نیست و جهلِ مادرزاد فقط فراموشیِ معرفتِ پیشینِ روح است. پس اگر «جهل مادرزاد» را فراموشیِ دانشِ کهن بدانیم، علمِ افلاطون خودش اعتراف میکند که حریف نیست، بلکه پرسشگری آن را بیدار میکند. سؤال: اگر دانایی یادآوری است، پس چرا بعضی چیزها را هرگز بهخاطر نمیآوریم؟
راهکار:
بازنویسی پیشنهادی: «دانشِ اکتسابی هرچقدر هم عمیق باشد، نمیتواند نادانیِ ریشهایِ انسانی را شکست دهد؛ اما میتواند آن را به پرسش تبدیل کند.» این نگاه، جمله را از شکستِ محض به دعوتی برای کنجکاوی تغییر میدهد.