احساس اضافی بودن؛ هنر دیده شدن کسی که کنار ماست:
تحقیقات نشان میدهد «احساس اضافی بودن» یا طرد شدن، در مغز دقیقاً همان مسیرهایی را فعال میکند که درد فیزیکی را پردازش میکنند؛ یعنی بیتوجهی واقعاً میسوزد. از نظر تکاملی هم تنها ماندن یعنی خطر مرگ، پس مغز ما انزوا را بهعنوان زنگ خطر ثبت میکند. نکته جالب: یک تماس چشمی گرم یا ۲۰ ثانیه آغوش، اکسیتوسین آزاد میکند و همان حس امنیت را میسازد. آخرین بار کی بود که توانستی این حس را به کسی بدهی؟
راهکار:
احساس اضافی بودن، یعنی حضورِ فیزیکی بدون حضورِ ذهنی؛ آدمها وقتی کنار ما هستند دنبال جایی در توجه ما میگردند، نه فقط در اتاق ما.